Panel Gastro to nowoczesne badanie molekularne, które z jednej próbki kału pozwala wykryć materiał genetyczny 25 najczęstszych patogenów jelitowych – wirusów, bakterii i pasożytów. Badanie wykorzystuje metodę Real-Time PCR (łańcuchowej reakcji polimerazy w czasie rzeczywistym), która cechuje się wysoką czułością i swoistością1. Dzięki temu lekarz otrzymuje szybką i szeroką informację o możliwych przyczynach zakaźnego zapalenia żołądka i jelit (gastroenteritis), bez konieczności zlecania wielu odrębnych testów. Wynik pomaga zdecydować, czy potrzebne jest leczenie celowane (np. antybiotyk, lek przeciwpasożytniczy), czy wystarczy leczenie objawowe – a w niektórych sytuacjach wskazuje, kiedy antybiotyk może wręcz zaszkodzić114.
Objawy, przy których warto rozważyć badanie
Ostry lub przewlekły nieżyt żołądkowo-jelitowy może objawiać się bardzo różnie, w zależności od patogenu, wieku pacjenta i stanu odporności23. Do najczęstszych objawów, przy których warto rozważyć wykonanie Panelu Gastro, należą:
- Biegunka – wodnista, śluzowa lub z domieszką krwi, utrzymująca się ponad kilka dni lub gwałtownie nasilona.
- Wymioty i nudności – szczególnie towarzyszące biegunce, utrudniające nawadnianie.
- Ból brzucha, skurcze, parcie na stolec – niekiedy bardzo silne, naśladujące inne schorzenia jamy brzusznej.
- Gorączka, dreszcze, ogólne osłabienie – sygnalizujące możliwy proces zakaźny.
- Objawy odwodnienia – suchość w ustach, zmniejszone oddawanie moczu, zawroty głowy, wzmożone pragnienie – groźne zwłaszcza u małych dzieci i seniorów23.
Kiedy wykonać Panel Gastro?
Nie każda biegunka wymaga diagnostyki molekularnej – w wielu przypadkach ustępuje samoistnie w ciągu kilku dni. Badanie jest szczególnie zasadne w następujących sytuacjach231:
- Biegunka jest umiarkowana lub ciężka, utrzymuje się dłużej niż 7 dni, nawraca lub znacząco ogranicza codzienne funkcjonowanie.
- Występują krew lub śluz w stolcu, wysoka gorączka, silny ból brzucha, podejrzenie czerwonki (dysenterii).
- Pacjent należy do grupy ryzyka cięższego przebiegu: małe dzieci, seniorzy, osoby w immunosupresji, z przewlekłymi chorobami układu pokarmowego.
- Dolegliwości pojawiły się po podróży (szczególnie do krajów tropikalnych), po spożyciu podejrzanego posiłku lub w kontekście ogniska zakażeń (rodzina, przedszkole, zakład pracy).
- Lekarz chce ocenić przyczynę dolegliwości przed podjęciem decyzji o antybiotykoterapii – np. w kierunku zakażenia Salmonella, Shigella, Campylobacter lub pasożytami.
Jakie patogeny wykrywa Panel Gastro?
Panel obejmuje łącznie 25 najczęstszych patogenów odpowiedzialnych za zakaźne zapalenie żołądka i jelit, podzielonych na trzy grupy:
Wirusy (6)
- Adenowirus jelitowy (AdV) – częsta przyczyna biegunki u małych dzieci, przebieg bywa dłuższy, z ryzykiem odwodnienia4.
- Astrowirus (AstV) – zwykle łagodniejsza wodnista biegunka; istotny klinicznie u dzieci, seniorów i osób z obniżoną odpornością4.
- Norowirus GI (NoV-GI) – nagłe wymioty i wodnista biegunka; niezwykle zakaźny, częsta przyczyna ognisk w szpitalach, domach opieki i na statkach5.
- Norowirus GII (NoV-GII) – dominujący genotyp norowirusa w populacji ogólnej, odpowiedzialny za większość epidemii „jelitówki"5.
- Rotawirus (RotV) – u niemowląt i małych dzieci bywa przyczyną ciężkich biegunek z wymiotami, gorączką i znacznym ryzykiem odwodnienia6.
- Sapowirus (SaV) – objawy podobne do norowirusa; częściej u dzieci, przebieg zwykle samoograniczający się4.
Bakterie (13)
- Aeromonas spp. – biegunka wodnista lub krwista; istotna po ekspozycji wodnej lub pokarmowej, cięższy przebieg u osób z obniżoną odpornością7.
- Campylobacter spp. – jedna z najczęstszych przyczyn bakteryjnej biegunki (często krwistej), z gorączką i silnymi skurczami. Rzadkim, ale poważnym powikłaniem jest zespół Guillaina-Barrégo (GBS)8.
- Clostridioides difficile (toksyna B) – biegunka najczęściej po antybiotykoterapii lub hospitalizacji; od łagodnej do ciężkiego zapalenia jelita grubego. Wynik dodatni wymaga korelacji z objawami, ponieważ możliwe jest bezobjawowe nosicielstwo9.
- C. difficile (szczep hiperwirulentny) – warianty związane z cięższym przebiegiem i nawrotami; interpretacja wyłącznie w kontekście klinicznym9.
- Salmonella spp. – biegunka, gorączka, ból brzucha; ryzyko ciężkiego odwodnienia i zakażeń inwazyjnych u dzieci, seniorów i osób z obniżoną odpornością10.
- Shigella spp. – często krwista biegunka z gorączką i parciem na stolec; bardzo mała dawka zakaźna sprawia, że łatwo szerzy się w skupiskach ludzi11.
- Vibrio spp. – wodnista biegunka, nudności, ból brzucha; częściej po spożyciu owoców morza. U osób z chorobami wątroby istnieje ryzyko groźnej sepsy12.
- Yersinia enterocolitica – ból brzucha z biegunką (czasem krwistą) i gorączką; u starszych dzieci i dorosłych objawy mogą naśladować zapalenie wyrostka robaczkowego13.
- Escherichia coli O157 – krwista biegunka z silnymi bólami brzucha; ryzyko zespołu hemolityczno-mocznicowego (HUS), zwłaszcza u dzieci – szybka identyfikacja jest kluczowa14.
- STEC (stx1/stx2) – szczepy E. coli produkujące toksynę Shiga: krwista biegunka, w której antybiotyki i leki hamujące perystaltykę mogą zwiększać ryzyko HUS14.
- EPEC (eaeA) – wodnista biegunka częściej u dzieci; u dorosłych znaczenie kliniczne bywa niejednoznaczne1.
- ETEC (lt/st) – klasyczna „biegunka podróżnych": wodnista biegunka ze skurczami, ryzyko odwodnienia, zwykle bez krwi w stolcu3.
- EAEC (aggR) – biegunka ostra lub uporczywa, m.in. u podróżnych; może być długotrwała, a znaczenie wyniku niekiedy wymaga oceny klinicznej1.
Pasożyty (6)
- Giardia lamblia (GL) – tłuszczowe, cuchnące stolce, wzdęcia, gazy, bóle brzucha; możliwa malabsorpcja i przewlekły przebieg trwający tygodnie15.
- Entamoeba histolytica (EH) – może wywołać czerwonkę pełzakową (krew w stolcu, ból, gorączka) oraz rzadziej ropień wątroby; istotna szczególnie po podróży do krajów tropikalnych16.
- Cryptosporidium spp. (CR) – przedłużona wodnista biegunka; u osób z immunosupresją możliwy ciężki, wyniszczający przebieg17.
- Blastocystis hominis (BH) – często bezobjawowy; bywa wiązany z dolegliwościami jelitowymi, ale interpretacja wymaga korelacji z objawami klinicznymi18.
- Dientamoeba fragilis (DF) – biegunka i/lub ból brzucha, czasem o przebiegu przewlekłym; część zakażeń przebiega bezobjawowo19.
- Cyclospora cayetanensis (CC) – wodnista biegunka trwająca tygodnie z możliwymi nawrotami; wzdęcia, zmęczenie, spadek masy ciała20.
Przygotowanie do badania i przebieg
Badanie nie wymaga specjalnej diety ani głodówki. Kluczowa jest jakość próbki:
- Pojemnik: W aptece należy kupić jałowy pojemnik na kał (z łopatką). Kał pobrać do pojemnika, unikając domieszki moczu i wody z toalety. Jeśli trwa aktywna biegunka, najlepiej pobrać próbkę jak najszybciej w trakcie objawów.
- Przechowywanie i dostarczenie: Próbkę przechowywać w lodówce i dostarczyć osobiście do laboratorium najszybciej jak to możliwe – najlepiej w ciągu 24 godzin od pobrania.
- Przebieg badania: W laboratorium z próbki izolowany jest materiał genetyczny patogenów, a następnie wykonywana jest wielokierunkowa reakcja Real-Time PCR. Wynik podawany jest jako „wykryto/nie wykryto" dla każdego z 25 celów1.
- Czas oczekiwania: do 7 dni roboczych.
Interpretacja wyników
- Wynik dodatni (wykryto): oznacza wykrycie materiału genetycznego danego patogenu w próbce kału. Jest to silna wskazówka aktywnego zakażenia, ale ostateczne znaczenie kliniczne zależy od objawów, kontekstu i ewentualnego nosicielstwa. Na przykład dodatni wynik na C. difficile u osoby bez objawów może świadczyć jedynie o bezobjawowej kolonizacji, a nie o aktywnym zakażeniu9.
- Wynik ujemny (nie wykryto): oznacza brak materiału genetycznego wszystkich 25 patogenów z panelu. Zmniejsza to prawdopodobieństwo zakażenia tymi drobnoustrojami, ale nie wyklucza infekcji w ogóle (przyczyną może być patogen spoza panelu, zbyt mała ilość materiału lub nieprawidłowe pobranie próbki)1.
- Koinfekcje: W jednej próbce może być wykrytych kilka patogenów jednocześnie. Koinfekcje nie są rzadkością i wymagają interpretacji klinicznej – lekarz oceni, który patogen jest najbardziej prawdopodobną przyczyną objawów1.
Ograniczenia testu
Badania PCR są bardzo czułe, ale z definicji wykrywają materiał genetyczny – nie zawsze odróżniają aktywne zakażenie od nosicielstwa lub pozostałości po przebytej infekcji. Wynik dodatni powinien być zawsze interpretowany w kontekście objawów klinicznych pacjenta. Panel nie zastępuje posiewu kału, gdy potrzebna jest informacja o wrażliwości bakterii na antybiotyki1.
Dlaczego szybka identyfikacja patogenu ma znaczenie?
Tradycyjna diagnostyka biegunki zakaźnej – posiew kału, badanie parazytologiczne – wymaga kilku dni, a jej czułość bywa ograniczona. Panel Gastro pozwala w jednym badaniu sprawdzić szerokie spektrum patogenów, co ma istotne znaczenie kliniczne1:
- Trafne leczenie: Wynik wskazuje, czy przyczyną jest wirus (leczenie objawowe, bez antybiotyku), bakteria wymagająca antybiotyku (np. Shigella, Campylobacter) czy pasożyt (leczenie przeciwpasożytnicze).
- Unikanie szkodliwej terapii: W przypadku zakażenia STEC (E. coli produkująca toksynę Shiga) antybiotyki i leki hamujące biegunkę mogą zwiększać ryzyko HUS. Szybka identyfikacja tego patogenu pozwala ich uniknąć14.
- Ochrona otoczenia: Wiedza o konkretnym patogenie (np. norowirus, Shigella) pozwala wdrożyć odpowiednie środki zapobiegające szerzeniu się zakażenia w rodzinie, przedszkolu czy szpitalu.
- Ukierunkowanie dalszej diagnostyki: Przy ujemnym wyniku panelu lekarz może rozważyć inne przyczyny dolegliwości (np. chorobę zapalną jelit, celiakię, nietolerancje pokarmowe).
Panel Gastro w Santelab
Badanie Panel Gastro wykonasz w naszym laboratorium Santelab we Wrocławiu. Próbkę kału pobierasz samodzielnie w domu do jałowego pojemnika (dostępnego w każdej aptece), a następnie dostarczasz osobiście do naszego laboratorium. Wynik otrzymujesz online.
Jeśli masz uporczywą biegunkę, wymioty, ból brzucha lub gorączkę i chcesz szybko poznać przyczynę – Panel Gastro pozwoli w jednym badaniu sprawdzić 25 najczęstszych patogenów jelitowych. Wynik pomoże Twojemu lekarzowi podjąć właściwą decyzję o leczeniu.
Nie wiesz, które badanie wybrać? Skontaktuj się z nami – doradzimy, czy Panel Gastro jest odpowiedni w Twojej sytuacji, czy lepiej zacząć od innego testu.
Informacje praktyczne
- Metoda: Real-Time PCR (multiplex)
- Materiał: kał
- Czas oczekiwania na wynik: do 7 dni roboczych
- Dostępność: stacjonarnie (Santelab Wrocław)
- Kategorie: infekcje układu pokarmowego
Przypisy
- Tansarli, G. S., Allen, D. R., & Fang, F. C. (2025). Multiplex polymerase chain reaction panels for gastrointestinal infections: Current evidence, regulatory hurdles, and the way forward. Open Forum Infectious Diseases, 12(Suppl 2), S1418–S1430. DOI: 10.1093/ofid/ofaf4451.11.21.31.41.51.61.71.81.91.10
- Shane, A. L., et al. (2017). 2017 Infectious Diseases Society of America clinical practice guidelines for the diagnosis and management of infectious diarrhea. Clinical Infectious Diseases, 65(12), e45–e80. DOI: 10.1093/cid/cix6692.12.22.3
- Riddle, M. S., DuPont, H. L., & Connor, B. A. (2016). ACG clinical guideline: Diagnosis, treatment, and prevention of acute diarrheal infections in adults. The American Journal of Gastroenterology, 111(5), 602–622. DOI: 10.1038/ajg.2016.1263.13.23.33.4
- Chhabra, P., et al. (2013). Etiology of viral gastroenteritis in children <5 years of age in the United States, 2008–2009. The Journal of Infectious Diseases, 208(5), 790–800. DOI: 10.1093/infdis/jit2544.14.24.3
- Centers for Disease Control and Prevention. (2024). About norovirus. Retrieved from cdc.gov/norovirus/about5.15.2
- Centers for Disease Control and Prevention. (2024). Clinical overview of rotavirus. Retrieved from cdc.gov/rotavirus/hcp/clinical-overview6.1
- Janda, J. M., & Abbott, S. L. (2010). The genus Aeromonas: Taxonomy, pathogenicity, and infection. Clinical Microbiology Reviews, 23(1), 35–73. DOI: 10.1128/CMR.00039-097.1
- Centers for Disease Control and Prevention. (2024). Campylobacter: Clinical overview. Retrieved from cdc.gov/campylobacter/hcp/clinical-overview8.1
- McDonald, L. C., et al. (2018). Clinical practice guidelines for Clostridium difficile infection in adults and children: 2017 update by IDSA/SHEA. Clinical Infectious Diseases, 66(7), e1–e48. DOI: 10.1093/cid/cix10859.19.29.3
- Centers for Disease Control and Prevention. (2024). Clinical overview of salmonellosis. Retrieved from cdc.gov/salmonella/hcp/clinical-overview10.1
- Centers for Disease Control and Prevention. (2024). About Shigella infection. Retrieved from cdc.gov/shigella/about11.1
- Centers for Disease Control and Prevention. (2024). About Vibrio infection. Retrieved from cdc.gov/vibrio/about12.1
- Centers for Disease Control and Prevention. (2024). Clinical overview of yersiniosis. Retrieved from cdc.gov/yersinia/hcp/clinical-overview13.1
- Freedman, S. B., et al. (2016). Shiga toxin–producing Escherichia coli infection, antibiotics, and risk of developing hemolytic uremic syndrome: A meta-analysis. Clinical Infectious Diseases, 62(10), 1251–1258. DOI: 10.1093/cid/ciw09914.114.214.314.4
- Centers for Disease Control and Prevention. (2023). About giardiasis. Retrieved from cdc.gov/giardia/about15.1
- Centers for Disease Control and Prevention. (2024). About amebiasis. Retrieved from cdc.gov/amebiasis/about16.1
- Centers for Disease Control and Prevention. (2025). About cryptosporidiosis. Retrieved from cdc.gov/cryptosporidium/about17.1
- Stensvold, C. R., & Clark, C. G. (2016). Current status of Blastocystis: A personal view. Parasitology International, 65(6 Pt B), 763–771. DOI: 10.1016/j.parint.2016.05.01518.1
- Centers for Disease Control and Prevention. (2024). About Dientamoeba fragilis. Retrieved from cdc.gov/dientamoeba/about19.1
- Centers for Disease Control and Prevention. (2024). Clinical overview of cyclosporiasis. Retrieved from cdc.gov/cyclosporiasis/hcp/clinical-overview20.1

