Panel Gastro – test panelowy układu pokarmowego wykrywający 25 patogenów jelitowych

Panel Gastro – test panelowy układu pokarmowego wykrywający 25 patogenów jelitowych
Krystyna Ciborska
Autor publikacji

Krystyna Ciborska

specjalista diagnostyki laboratoryjnej / Kierownik Laboratorium

Panel Gastro to nowoczesne badanie molekularne, które z jednej próbki kału pozwala wykryć materiał genetyczny 25 najczęstszych patogenów jelitowych – wirusów, bakterii i pasożytów. Badanie wykorzystuje metodę Real-Time PCR (łańcuchowej reakcji polimerazy w czasie rzeczywistym), która cechuje się wysoką czułością i swoistością1. Dzięki temu lekarz otrzymuje szybką i szeroką informację o możliwych przyczynach zakaźnego zapalenia żołądka i jelit (gastroenteritis), bez konieczności zlecania wielu odrębnych testów. Wynik pomaga zdecydować, czy potrzebne jest leczenie celowane (np. antybiotyk, lek przeciwpasożytniczy), czy wystarczy leczenie objawowe – a w niektórych sytuacjach wskazuje, kiedy antybiotyk może wręcz zaszkodzić114.

Objawy, przy których warto rozważyć badanie

Ostry lub przewlekły nieżyt żołądkowo-jelitowy może objawiać się bardzo różnie, w zależności od patogenu, wieku pacjenta i stanu odporności23. Do najczęstszych objawów, przy których warto rozważyć wykonanie Panelu Gastro, należą:

  • Biegunka – wodnista, śluzowa lub z domieszką krwi, utrzymująca się ponad kilka dni lub gwałtownie nasilona.
  • Wymioty i nudności – szczególnie towarzyszące biegunce, utrudniające nawadnianie.
  • Ból brzucha, skurcze, parcie na stolec – niekiedy bardzo silne, naśladujące inne schorzenia jamy brzusznej.
  • Gorączka, dreszcze, ogólne osłabienie – sygnalizujące możliwy proces zakaźny.
  • Objawy odwodnienia – suchość w ustach, zmniejszone oddawanie moczu, zawroty głowy, wzmożone pragnienie – groźne zwłaszcza u małych dzieci i seniorów23.

Kiedy wykonać Panel Gastro?

Nie każda biegunka wymaga diagnostyki molekularnej – w wielu przypadkach ustępuje samoistnie w ciągu kilku dni. Badanie jest szczególnie zasadne w następujących sytuacjach231:

  • Biegunka jest umiarkowana lub ciężka, utrzymuje się dłużej niż 7 dni, nawraca lub znacząco ogranicza codzienne funkcjonowanie.
  • Występują krew lub śluz w stolcu, wysoka gorączka, silny ból brzucha, podejrzenie czerwonki (dysenterii).
  • Pacjent należy do grupy ryzyka cięższego przebiegu: małe dzieci, seniorzy, osoby w immunosupresji, z przewlekłymi chorobami układu pokarmowego.
  • Dolegliwości pojawiły się po podróży (szczególnie do krajów tropikalnych), po spożyciu podejrzanego posiłku lub w kontekście ogniska zakażeń (rodzina, przedszkole, zakład pracy).
  • Lekarz chce ocenić przyczynę dolegliwości przed podjęciem decyzji o antybiotykoterapii – np. w kierunku zakażenia Salmonella, Shigella, Campylobacter lub pasożytami.

Jakie patogeny wykrywa Panel Gastro?

Panel obejmuje łącznie 25 najczęstszych patogenów odpowiedzialnych za zakaźne zapalenie żołądka i jelit, podzielonych na trzy grupy:

Wirusy (6)

  • Adenowirus jelitowy (AdV) – częsta przyczyna biegunki u małych dzieci, przebieg bywa dłuższy, z ryzykiem odwodnienia4.
  • Astrowirus (AstV) – zwykle łagodniejsza wodnista biegunka; istotny klinicznie u dzieci, seniorów i osób z obniżoną odpornością4.
  • Norowirus GI (NoV-GI) – nagłe wymioty i wodnista biegunka; niezwykle zakaźny, częsta przyczyna ognisk w szpitalach, domach opieki i na statkach5.
  • Norowirus GII (NoV-GII) – dominujący genotyp norowirusa w populacji ogólnej, odpowiedzialny za większość epidemii „jelitówki"5.
  • Rotawirus (RotV) – u niemowląt i małych dzieci bywa przyczyną ciężkich biegunek z wymiotami, gorączką i znacznym ryzykiem odwodnienia6.
  • Sapowirus (SaV) – objawy podobne do norowirusa; częściej u dzieci, przebieg zwykle samoograniczający się4.

Bakterie (13)

  • Aeromonas spp. – biegunka wodnista lub krwista; istotna po ekspozycji wodnej lub pokarmowej, cięższy przebieg u osób z obniżoną odpornością7.
  • Campylobacter spp. – jedna z najczęstszych przyczyn bakteryjnej biegunki (często krwistej), z gorączką i silnymi skurczami. Rzadkim, ale poważnym powikłaniem jest zespół Guillaina-Barrégo (GBS)8.
  • Clostridioides difficile (toksyna B) – biegunka najczęściej po antybiotykoterapii lub hospitalizacji; od łagodnej do ciężkiego zapalenia jelita grubego. Wynik dodatni wymaga korelacji z objawami, ponieważ możliwe jest bezobjawowe nosicielstwo9.
  • C. difficile (szczep hiperwirulentny) – warianty związane z cięższym przebiegiem i nawrotami; interpretacja wyłącznie w kontekście klinicznym9.
  • Salmonella spp. – biegunka, gorączka, ból brzucha; ryzyko ciężkiego odwodnienia i zakażeń inwazyjnych u dzieci, seniorów i osób z obniżoną odpornością10.
  • Shigella spp. – często krwista biegunka z gorączką i parciem na stolec; bardzo mała dawka zakaźna sprawia, że łatwo szerzy się w skupiskach ludzi11.
  • Vibrio spp. – wodnista biegunka, nudności, ból brzucha; częściej po spożyciu owoców morza. U osób z chorobami wątroby istnieje ryzyko groźnej sepsy12.
  • Yersinia enterocolitica – ból brzucha z biegunką (czasem krwistą) i gorączką; u starszych dzieci i dorosłych objawy mogą naśladować zapalenie wyrostka robaczkowego13.
  • Escherichia coli O157 – krwista biegunka z silnymi bólami brzucha; ryzyko zespołu hemolityczno-mocznicowego (HUS), zwłaszcza u dzieci – szybka identyfikacja jest kluczowa14.
  • STEC (stx1/stx2) – szczepy E. coli produkujące toksynę Shiga: krwista biegunka, w której antybiotyki i leki hamujące perystaltykę mogą zwiększać ryzyko HUS14.
  • EPEC (eaeA) – wodnista biegunka częściej u dzieci; u dorosłych znaczenie kliniczne bywa niejednoznaczne1.
  • ETEC (lt/st) – klasyczna „biegunka podróżnych": wodnista biegunka ze skurczami, ryzyko odwodnienia, zwykle bez krwi w stolcu3.
  • EAEC (aggR) – biegunka ostra lub uporczywa, m.in. u podróżnych; może być długotrwała, a znaczenie wyniku niekiedy wymaga oceny klinicznej1.

Pasożyty (6)

  • Giardia lamblia (GL) – tłuszczowe, cuchnące stolce, wzdęcia, gazy, bóle brzucha; możliwa malabsorpcja i przewlekły przebieg trwający tygodnie15.
  • Entamoeba histolytica (EH) – może wywołać czerwonkę pełzakową (krew w stolcu, ból, gorączka) oraz rzadziej ropień wątroby; istotna szczególnie po podróży do krajów tropikalnych16.
  • Cryptosporidium spp. (CR) – przedłużona wodnista biegunka; u osób z immunosupresją możliwy ciężki, wyniszczający przebieg17.
  • Blastocystis hominis (BH) – często bezobjawowy; bywa wiązany z dolegliwościami jelitowymi, ale interpretacja wymaga korelacji z objawami klinicznymi18.
  • Dientamoeba fragilis (DF) – biegunka i/lub ból brzucha, czasem o przebiegu przewlekłym; część zakażeń przebiega bezobjawowo19.
  • Cyclospora cayetanensis (CC) – wodnista biegunka trwająca tygodnie z możliwymi nawrotami; wzdęcia, zmęczenie, spadek masy ciała20.

Przygotowanie do badania i przebieg

Badanie nie wymaga specjalnej diety ani głodówki. Kluczowa jest jakość próbki:

  • Pojemnik: W aptece należy kupić jałowy pojemnik na kał (z łopatką). Kał pobrać do pojemnika, unikając domieszki moczu i wody z toalety. Jeśli trwa aktywna biegunka, najlepiej pobrać próbkę jak najszybciej w trakcie objawów.
  • Przechowywanie i dostarczenie: Próbkę przechowywać w lodówce i dostarczyć osobiście do laboratorium najszybciej jak to możliwe – najlepiej w ciągu 24 godzin od pobrania.
  • Przebieg badania: W laboratorium z próbki izolowany jest materiał genetyczny patogenów, a następnie wykonywana jest wielokierunkowa reakcja Real-Time PCR. Wynik podawany jest jako „wykryto/nie wykryto" dla każdego z 25 celów1.
  • Czas oczekiwania: do 7 dni roboczych.

Interpretacja wyników

  • Wynik dodatni (wykryto): oznacza wykrycie materiału genetycznego danego patogenu w próbce kału. Jest to silna wskazówka aktywnego zakażenia, ale ostateczne znaczenie kliniczne zależy od objawów, kontekstu i ewentualnego nosicielstwa. Na przykład dodatni wynik na C. difficile u osoby bez objawów może świadczyć jedynie o bezobjawowej kolonizacji, a nie o aktywnym zakażeniu9.
  • Wynik ujemny (nie wykryto): oznacza brak materiału genetycznego wszystkich 25 patogenów z panelu. Zmniejsza to prawdopodobieństwo zakażenia tymi drobnoustrojami, ale nie wyklucza infekcji w ogóle (przyczyną może być patogen spoza panelu, zbyt mała ilość materiału lub nieprawidłowe pobranie próbki)1.
  • Koinfekcje: W jednej próbce może być wykrytych kilka patogenów jednocześnie. Koinfekcje nie są rzadkością i wymagają interpretacji klinicznej – lekarz oceni, który patogen jest najbardziej prawdopodobną przyczyną objawów1.

Ograniczenia testu

Badania PCR są bardzo czułe, ale z definicji wykrywają materiał genetyczny – nie zawsze odróżniają aktywne zakażenie od nosicielstwa lub pozostałości po przebytej infekcji. Wynik dodatni powinien być zawsze interpretowany w kontekście objawów klinicznych pacjenta. Panel nie zastępuje posiewu kału, gdy potrzebna jest informacja o wrażliwości bakterii na antybiotyki1.

Dlaczego szybka identyfikacja patogenu ma znaczenie?

Tradycyjna diagnostyka biegunki zakaźnej – posiew kału, badanie parazytologiczne – wymaga kilku dni, a jej czułość bywa ograniczona. Panel Gastro pozwala w jednym badaniu sprawdzić szerokie spektrum patogenów, co ma istotne znaczenie kliniczne1:

  • Trafne leczenie: Wynik wskazuje, czy przyczyną jest wirus (leczenie objawowe, bez antybiotyku), bakteria wymagająca antybiotyku (np. Shigella, Campylobacter) czy pasożyt (leczenie przeciwpasożytnicze).
  • Unikanie szkodliwej terapii: W przypadku zakażenia STEC (E. coli produkująca toksynę Shiga) antybiotyki i leki hamujące biegunkę mogą zwiększać ryzyko HUS. Szybka identyfikacja tego patogenu pozwala ich uniknąć14.
  • Ochrona otoczenia: Wiedza o konkretnym patogenie (np. norowirus, Shigella) pozwala wdrożyć odpowiednie środki zapobiegające szerzeniu się zakażenia w rodzinie, przedszkolu czy szpitalu.
  • Ukierunkowanie dalszej diagnostyki: Przy ujemnym wyniku panelu lekarz może rozważyć inne przyczyny dolegliwości (np. chorobę zapalną jelit, celiakię, nietolerancje pokarmowe).

Panel Gastro w Santelab

Badanie Panel Gastro wykonasz w naszym laboratorium Santelab we Wrocławiu. Próbkę kału pobierasz samodzielnie w domu do jałowego pojemnika (dostępnego w każdej aptece), a następnie dostarczasz osobiście do naszego laboratorium. Wynik otrzymujesz online.

Jeśli masz uporczywą biegunkę, wymioty, ból brzucha lub gorączkę i chcesz szybko poznać przyczynę – Panel Gastro pozwoli w jednym badaniu sprawdzić 25 najczęstszych patogenów jelitowych. Wynik pomoże Twojemu lekarzowi podjąć właściwą decyzję o leczeniu.

Nie wiesz, które badanie wybrać? Skontaktuj się z nami – doradzimy, czy Panel Gastro jest odpowiedni w Twojej sytuacji, czy lepiej zacząć od innego testu.

Informacje praktyczne

  • Metoda: Real-Time PCR (multiplex)
  • Materiał: kał
  • Czas oczekiwania na wynik: do 7 dni roboczych
  • Dostępność: stacjonarnie (Santelab Wrocław)
  • Kategorie: infekcje układu pokarmowego
Santelab

Przypisy

  1. Tansarli, G. S., Allen, D. R., & Fang, F. C. (2025). Multiplex polymerase chain reaction panels for gastrointestinal infections: Current evidence, regulatory hurdles, and the way forward. Open Forum Infectious Diseases, 12(Suppl 2), S1418–S1430. DOI: 10.1093/ofid/ofaf4451.11.21.31.41.51.61.71.81.91.10
  2. Shane, A. L., et al. (2017). 2017 Infectious Diseases Society of America clinical practice guidelines for the diagnosis and management of infectious diarrhea. Clinical Infectious Diseases, 65(12), e45–e80. DOI: 10.1093/cid/cix6692.12.22.3
  3. Riddle, M. S., DuPont, H. L., & Connor, B. A. (2016). ACG clinical guideline: Diagnosis, treatment, and prevention of acute diarrheal infections in adults. The American Journal of Gastroenterology, 111(5), 602–622. DOI: 10.1038/ajg.2016.1263.13.23.33.4
  4. Chhabra, P., et al. (2013). Etiology of viral gastroenteritis in children <5 years of age in the United States, 2008–2009. The Journal of Infectious Diseases, 208(5), 790–800. DOI: 10.1093/infdis/jit2544.14.24.3
  5. Centers for Disease Control and Prevention. (2024). About norovirus. Retrieved from cdc.gov/norovirus/about5.15.2
  6. Centers for Disease Control and Prevention. (2024). Clinical overview of rotavirus. Retrieved from cdc.gov/rotavirus/hcp/clinical-overview6.1
  7. Janda, J. M., & Abbott, S. L. (2010). The genus Aeromonas: Taxonomy, pathogenicity, and infection. Clinical Microbiology Reviews, 23(1), 35–73. DOI: 10.1128/CMR.00039-097.1
  8. Centers for Disease Control and Prevention. (2024). Campylobacter: Clinical overview. Retrieved from cdc.gov/campylobacter/hcp/clinical-overview8.1
  9. McDonald, L. C., et al. (2018). Clinical practice guidelines for Clostridium difficile infection in adults and children: 2017 update by IDSA/SHEA. Clinical Infectious Diseases, 66(7), e1–e48. DOI: 10.1093/cid/cix10859.19.29.3
  10. Centers for Disease Control and Prevention. (2024). Clinical overview of salmonellosis. Retrieved from cdc.gov/salmonella/hcp/clinical-overview10.1
  11. Centers for Disease Control and Prevention. (2024). About Shigella infection. Retrieved from cdc.gov/shigella/about11.1
  12. Centers for Disease Control and Prevention. (2024). About Vibrio infection. Retrieved from cdc.gov/vibrio/about12.1
  13. Centers for Disease Control and Prevention. (2024). Clinical overview of yersiniosis. Retrieved from cdc.gov/yersinia/hcp/clinical-overview13.1
  14. Freedman, S. B., et al. (2016). Shiga toxin–producing Escherichia coli infection, antibiotics, and risk of developing hemolytic uremic syndrome: A meta-analysis. Clinical Infectious Diseases, 62(10), 1251–1258. DOI: 10.1093/cid/ciw09914.114.214.314.4
  15. Centers for Disease Control and Prevention. (2023). About giardiasis. Retrieved from cdc.gov/giardia/about15.1
  16. Centers for Disease Control and Prevention. (2024). About amebiasis. Retrieved from cdc.gov/amebiasis/about16.1
  17. Centers for Disease Control and Prevention. (2025). About cryptosporidiosis. Retrieved from cdc.gov/cryptosporidium/about17.1
  18. Stensvold, C. R., & Clark, C. G. (2016). Current status of Blastocystis: A personal view. Parasitology International, 65(6 Pt B), 763–771. DOI: 10.1016/j.parint.2016.05.01518.1
  19. Centers for Disease Control and Prevention. (2024). About Dientamoeba fragilis. Retrieved from cdc.gov/dientamoeba/about19.1
  20. Centers for Disease Control and Prevention. (2024). Clinical overview of cyclosporiasis. Retrieved from cdc.gov/cyclosporiasis/hcp/clinical-overview20.1
FAQ

Najczęściej zadawane pytania

Znajdź odpowiedzi na pytania dotyczące badań i diagnostyki

1
Czym jest Panel Gastro?
Panel Gastro to badanie molekularne (Real-Time PCR) wykonywane z próbki kału, które jednocześnie wykrywa materiał genetyczny 25 najczęstszych patogenów jelitowych – 6 wirusów, 13 bakterii i 6 pasożytów.
2
Dla kogo jest przeznaczony Panel Gastro?
Badanie jest przydatne dla osób z uporczywą biegunką, wymiotami, bólem brzucha, krwią w stolcu, a także dla podróżnych, dzieci, seniorów i osób z obniżoną odpornością.
3
Ile patogenów wykrywa Panel Gastro?
Panel wykrywa 25 patogenów jelitowych: 6 wirusów (m.in. norowirus, rotawirus, adenowirus), 13 bakterii (m.in. Salmonella, Campylobacter, Shigella) i 6 pasożytów (m.in. Giardia, Cryptosporidium).
4
Jaki materiał jest potrzebny do badania?
Do badania potrzebna jest próbka kału pobrana do czystego pojemnika, bez domieszki moczu i wody z toalety.
5
Jak długo czeka się na wynik Panelu Gastro?
Wynik jest dostępny do 7 dni roboczych.
6
Czy trzeba się specjalnie przygotować do badania?
Nie jest wymagana specjalna dieta. Najważniejsze to pobrać próbkę kału zgodnie z instrukcją – najlepiej w trakcie trwania objawów.
7
Czy Panel Gastro zastępuje posiew kału?
Panel Gastro wykrywa materiał genetyczny patogenów, jest szybszy i bardziej czuły niż klasyczny posiew. Nie daje jednak informacji o antybiotykooporności – w razie potrzeby lekarz może zlecić dodatkowy posiew.
8
Co oznacza wynik dodatni Panelu Gastro?
Wynik dodatni oznacza wykrycie materiału genetycznego danego patogenu w próbce kału. To silna wskazówka zakażenia, ale ostateczne znaczenie zależy od objawów i kontekstu klinicznego.
9
Co oznacza wynik ujemny Panelu Gastro?
Wynik ujemny oznacza, że nie wykryto żadnego z 25 patogenów objętych panelem. Nie wyklucza to jednak zakażenia innym drobnoustrojem spoza panelu.
10
Czy wynik dodatni na Clostridioides difficile zawsze oznacza zakażenie?
Nie zawsze. C. difficile może występować jako kolonizacja (nosicielstwo) bez aktywnego zakażenia. Wynik trzeba interpretować łącznie z objawami klinicznymi.
11
Czy Panel Gastro wykrywa biegunkę podróżnych?
Tak. Panel obejmuje najczęstsze przyczyny biegunki podróżnych, w tym ETEC, EAEC, Giardia, Cryptosporidium i Cyclospora.
12
Czy test wykrywa pasożyty jelitowe?
Tak, Panel Gastro wykrywa 6 pasożytów: Giardia lamblia, Entamoeba histolytica, Cryptosporidium, Blastocystis hominis, Dientamoeba fragilis i Cyclospora cayetanensis.
13
Kiedy szczególnie warto wykonać Panel Gastro?
Gdy biegunka trwa ponad 7 dni, jest ciężka, krwista, nawracająca, wystąpiła po podróży, u dziecka, seniora lub osoby z obniżoną odpornością, albo przed rozważeniem antybiotykoterapii.
14
Czy u dzieci z biegunką warto zrobić Panel Gastro?
Tak, szczególnie gdy biegunka jest ciężka, przedłużona, z gorączką lub krwią w stolcu. Dzieci są bardziej narażone na odwodnienie i cięższy przebieg infekcji jelitowych.
15
Czy Panel Gastro może wykryć więcej niż jeden patogen jednocześnie?
Tak. Koinfekcje (jednoczesne zakażenie kilkoma patogenami) nie są rzadkością i Panel Gastro jest w stanie je wykryć w jednym badaniu.
16
Jak dostarczyć próbkę kału do badania?
Próbkę kału pobierasz w domu do jałowego pojemnika na kał (dostępnego w aptece), a następnie dostarczasz osobiście do laboratorium Santelab we Wrocławiu.
17
Czy antybiotyk jest potrzebny w każdej infekcji jelitowej?
Nie. Większość biegunek wirusowych ustępuje samoistnie, a niektóre zakażenia bakteryjne (np. STEC) mogą się pogorszyć po antybiotyku. Wynik Panelu Gastro pomaga lekarzowi zdecydować, czy antybiotyk ma sens.
18
Czym metoda PCR różni się od posiewu kału?
PCR wykrywa materiał genetyczny patogenu (jest szybszy i bardziej czuły), a posiew hoduje żywe bakterie (pozwala sprawdzić wrażliwość na antybiotyki). Metody się uzupełniają.
19
Czy wynik PCR odróżnia aktywne zakażenie od przebytego?
Nie zawsze. PCR wykrywa materiał genetyczny, który może być obecny jeszcze jakiś czas po przebytej infekcji. Dlatego wynik zawsze interpretuje się w kontekście objawów.
20
Co to jest STEC i dlaczego jest groźny?
STEC to szczepy E. coli produkujące toksynę Shiga. Mogą powodować krwistą biegunkę i groźne powikłanie – zespół hemolityczno-mocznicowy (HUS), szczególnie u dzieci. Przy STEC nie stosuje się antybiotyków ani leków hamujących biegunkę.
21
Czy Blastocystis hominis zawsze wymaga leczenia?
Nie. Blastocystis hominis często występuje bezobjawowo. Decyzję o ewentualnym leczeniu podejmuje lekarz na podstawie objawów i całości obrazu klinicznego.

Zdrowie jest najważniejsze - dlatego odwiedź nas już dziś